|
 |
 Karel van het Reve (1921-1999) was - en is - een van de meest geciteerde Nederlandse essayisten. Hij speelde
een hoofdrol bij het bekend worden in het Westen van de Sovjet-dissidenten in de jaren zestig en zeventig.
Zijn Geschiedenis van de Russische literatuur van Vladimir de heilige tot Anton Tsjechov uit 1985 is geprezen
als "een wonder van leesbaarheid en eruditie".
Van het Reve schreef kritisch over Karl Marx en Sigmund Freud,
maar ook over Charles Darwin en Onze Lieve Heer. Ook publiceerde hij
twee romans, en ontving hij in 1979 de Martinus Nijhoffprijs voor zijn vertalingen van werken van Toergenjev. Begin maart 2010 verscheen (opnieuw met veel lof door de pers onthaald) deel 4 van het Verzameld Werk van Karel van het Reve.
Nieuws
|
26 augustus 2010
Karel van het Reve wordt zelfs in de ruimte geëerd! Een asteroïde, ergens tussen Mars en Jupiter, draagt zijn naam. Het kleine hemellichaam is ontdekt in 1977, en is naar Karel vernoemd op initiatief van Prof. dr. F.P. (Frank) Israël, een achterneef van Jozina van het Reve-Israël, de weduwe van de schrijver. Frank is verbonden aan de Leidse sterrenwacht. Voor wie er meer van wil weten: kijk hier en tik het nummer in: 12174. Helemaal zonder tussenkomst van het Opperwezen is zo tussen hemel en aarde toch iets heel moois gebeurd.
|
13 augustus 2010
De Stichting Karel van het Reve is zeer verheugd dat twee fondsen dezer dagen steun hebben toegezegd voor de voltooiïng van het Verzameld Werk: het Prins Bernhard-fonds en het SNS-Reaalfonds. Er was dringend geld nodig om het redactiewerk voor de nog te verschijnen delen 5, 6 en 7 - het verzamelen, digitaliseren, corrigeren, annoteren van de teksten - te bekostigen. Met deze twee subsidies, samen 50.000 euro, is de toekomst voorlopig veiliggesteld. In november verschijnt bij uitgeverij Van Oorschot Deel 5. Het omvat de jaren 1981-1984, vruchtbare jaren van de schrijver, met daarin onder meer zijn Geschiedenis van de Russische literatuur van Vladimir de Heilige tot Anton Tsjechov.
|
14 mei 2010
"Als morgen opeens bekend wordt gemaakt dat het regime van Brezjnev in elkaar gestort is, de mensen in Moskou juichend door de straten lopen, de portretten van de Grote Leiders van de muren worden gescheurd en de gevangenissen en concentratiekampen opengaan (en iedereen maar hopen dat Nixon niet, door bombardementen en zo, Brezjnev weer in het zadel zal proberen te helpen), dan zal ik mij niet schamen om 'nunc dimittis' te zeggen."
Aldus Karel van het Reve als Henk Broekhuis in een stukje over nachtmerries en Latijnse uitdrukkingen in NRC Handelsblad, 17 augustus 1973, nu gebundeld in Verzameld werk deel 4, blz. 389-391.
Bij alle lichtvoetigheid en ironie van de schrijver (vooral in zijn Broekhuis-tv-recensies) kom je soms ineens iets tegen waarvan je zeker weet dat het diep uit zijn ziel komt. Deze zin is daarvan een voorbeeld.
|
|
Bekijk het archief
|
|
|
